Ukraina 4x4 ... wyprawa dla początkujących

Na samym początku chciałbym uprzedzić wszystkich „wyjadaczy wyprawowych” iż opis ten kierowany jest do ludzi, którzy dopiero zaczynają z dalszymi wyjazdami, więc to co dla mnie było krytyczne, ekstremalne lub wspaniałe – dla kogoś kto cały świat przejechał będzie oczywiste i normalne – ale każdy od czegoś zaczynał…

Plan wyjazdu: Przejście graniczne Krakowiec, Lwów, Tarnopol, Krzemieniec, Zbaraż, Zarwanica, Kamieniec Podolski, Sambor, Krościenko i wszystkie niezaplanowane odchyłki od mapy.

Ukraina 4x4 ... wyprawa dla początkujących. Od początku ...

Przejście graniczne w Krakowcu, wybrane ze względu na mały ruch i co za tym idzie niewielki czas oczekiwania na przejazd - może budzić odrobinę zgrozy. Wszystko szare, wybetonowane, ogrodzone wysokim płotem, niewielu celników za to wiele służb wojskowych. Odprawa Polska – szybko i krótko (po co, gdzie, na ile … dziękuje i dowidzenia). Odprawa Ukraińska trochę gorzej – dokładne sprawdzenie samochodu, schowków, numerów silnika, ostukanie wszystkich orurowań (czy są puste), dokładne sprawdzenie podwozia, progów (wszystko przez kilku uzbrojonych wojskowych) i … pierwszy problem. Według jednego z panów numery nadwozia są dziwne… znaczy samochód chyba kradziony. Panowie w ten sposób sprawdzali na ile jestem gotów wesprzeć ich ciężką pracę jakimś banknotem umożliwiającym dalszy przejazd bo oczywiście numery samochodu przestały budzić wątpliwości po pewnym czasie. W efekcie końcowym po godzinie czasu i latania pomiędzy budkami w celu zdobycia kolejnej pieczątki na kwitku i … jesteśmy wolni. W stosunkowo szybkim opuszczeniu przejścia pomogło nam zaproszenie z uczelni– pokazując te dokumenty w trybie ekspresowym zostaliśmy „dyplomatami”.

Pierwsze dziesięć kilometrów drogi obfituje w niesamowite wrażenia… znaczy się zastanawiam się nad zawróceniem i powrotem do Polski ale „w życiu twardym trzeba być…”.

Droga teoretycznie asfaltowa posiekana jak ser szwajcarski – dziura na dziurze, wyrwy w asfalcie do 15cm głębokości przed każdym mostem trzeba zwalniać do 10km/h. Przejazd powoli zaczyna przypominać jazdę stylem węża i walkę z wybraniem mniejszych dziur i pierwsze poważne spostrzeżenie

Jeśli coś było nie dokręcone odpowiednio w aucie, jakaś prowizorka z zawieszeniem czy innymi elementami – to na pewno wyjdą i się zemszczą, a raczej się odkręcą i odpadną…

Wjeżdżamy w pierwszą małą miejscowość, może wioskę i szok… (właśnie wtedy zacząłem się zastanawiać nad powrotem). Ludzie mieszkający w budynkach coś jak garaże murowane, budkach drewnianych i oklejonych gliną. Dzieciaki umorusane biegają po całej drodze bacznie obserwując – inny samochód. Wszystko zniszczone, zaniedbane i brudne.

Po następnych kilkunastu kilometrach ciśnienie spada, wioski są coraz ładniejsze, wprawdzie widać że nie przelewa się ale każdy dba o to co ma na tyle ile może (a do takiego widoku trzeba się przyzwyczaić). Droga… bez większych zmian.

Krajobrazy niesamowite – wielkie połoniny olbrzymie połacie łąk zagospodarowanych (o nieużytkach rolnych nie ma co marzyć). Przejazd pomiędzy wioskami można zaplanować z mapą po drodze lub drogami polnymi (nierzadko o wiele lepszymi od asfaltu). Generalnie, aby posmakować off-roadu wystarczy zjechać z głównych dróg i … cieszyć się życiem i 4x4.

Wszystkie miejsca które udało się odwiedzić są malownicze ciekawe i … inne.

Wszędzie widać gołym okiem wielką przepaść pomiędzy ludźmi… ulicami jeżdżą Łazy, ziły, zaporożce wołgi i żiguli dużo starsze nawet ode mnie a pomiędzy nimi lexusy i mercedesy za setki tys. PLN.

Na taki wyjazd warto wybrać się w dwa wozy – jakoś raźniej i spokojniej się jedzie nocą wioskami gdzie nagle asfalt się kończy po czym po kilku km znów się odnajduje.

Ludzie są bardzo otwarci, pomocni i gościnni - z chęcią pomogą na tyle na ile mogą sami pomóc. Trzeba tylko pamiętać i pilnować się – iż oni są Ukraińcami a nie Rosjanami – to dość ważne w ich życiu. W rozmowach warto pamiętać iż u nas też tak było i niedawno się to zmieniło więc raczej nie demonstrujmy zbyt ostentacyjnie iż mamy lepiej!

Jedzenie – w sklepach zaopatrzenie jest bardzo dobre (to też kolejny problem – wszystko jest a ludzie nie mają na zakupy). Ceny dużo niższe niż u nas (woda mineralna 2H, Piwo 5H, a obiad w restauracji dla dwóch osób 130H).

DAI – czyli milicja Ukraińska. Po zatrzymaniu nie dyskutuje się o przekroczeniu którego się dokonało lub często nie dokonało lecz o kwocie „zadośćuczynienia”.

Oficjalnie milicjant musi wypisać druk kary – zabiera dowód samochodu, my musimy znaleźć bank (najczęściej bank jest kilkanaście kilometrów dalej lub jest po 19:00) wpłacić karę i z potwierdzeniem kary wrócić - wtedy otrzymamy z powrotem samochód.

Jedynym rozwiązaniem tego problemu jest magiczny banknot 5USD - który potrafi czynić cuda. Ja sam wpakowałem się wieczorem jednokierunkową pod prąd oczywiście – po przedyskutowaniu problemu i okazaniu „zielonego” zostałem rozgrzeszony i nawet mogłem kontynuować jazdę pod prąd (bo było bliżej).

Pomoc medyczna… naprawdę radzę nie sprawdzać czy jest – bo można poważnie się zdziwić więc radzę zabezpieczyć się we własnym zakresie na wszelkie sytuacje.

Po dwóch dniach pobytu człowiek zaczyna się przyzwyczajać do tego wszystkiego, ochłonąć i …. Zaczyna dostrzegać pozytywne strony wyjazdu.

Tras poza drogami bez liku, nikt nie żąda pozwoleń a w razie draki „magiczny zielony” ratuje od wszystkiego. Trasy dość zmienne, piaszczyste długie i płaskie jak stół łąki, litowe pagórki i strome wzniesienia, lasy… mnóstwo zabytków (cerkwie, kościoły – powalające widokiem na kolana, ruiny zamków, pałace).

Lwów – trochę przypomina Wrocław (tętniące życiem miasto turystyczne – gdzie od razu widać że turyści zostawiają sporo pieniędzy). No i masakryczne korki….

Paliwo – bardzo dobre i w cenach zbliżonych do naszych (ale bliskość EURO2012 może zrobić swoje).

Efekt wyjazdu jest taki – iż pomimo wielkiego szoku - ciągnie mnie tam znowu – tym razem niżej w rejony Karpat (kultura Łemkowska) i… na pewno za rok znowu się tam pojawię.

Przy takich wyjazdach należy przypomnieć sobie jak to u nas było jakieś 25 lat temu, uszanować i zrozumieć to co się widzi wokoło. Nie udawać bogatego Europejczyka – tylko być normalnym człowiekiem! W zamian otrzymamy niesamowitą gościnność i otwartość Ukraińców.